Ραγάδα Δακτυλίου

Η ραγάδα είναι μια επώδυνη επιμήκης σχισμή του πρωκτικού σωλήνα περιφερικά της οδοντωτής γραμμής. Είναι συνήθης πάθηση, αποτελεί το 15 % περίπου των παθήσεων της πρωκτικής περιοχής. Μπορεί να παρουσιασθεί σε όλες τις ηλικίες αλλά είναι πιο συχνή σε άτομα νεαρής ή μέσης ηλικίας. Στο 90 % των περιπτώσεων η ραγάδα βρίσκεται στην οπίσθια  μέση γραμμή ( στην 6η ώρα ) και  πιο σπάνια στην πρόσθια μέση γραμμή ( στην 12η ώρα ). Ραγάδες που εμφανίζονται σε πλάγιες θέσεις πρέπει να εγείρουν υποψία για άλλες παθήσεις, όπως φυματίωση, σύφιλη, νόσο Crohn, HIV και καρκίνο του πρωκτού.

Το μήκος της ραγάδας είναι σταθερό και εκτείνεται από την οδοντωτή γραμμή μέχρι την είσοδο του πρωκτού. Στην αρχική φάση η ραγάδα χαρακτηρίζεται ως οξεία ενώ μετά το πέρασμα 6 – 12 εβδομάδων χαρακτηρίζεται ως χρόνια και προστίθενται και άλλες συνοδές βλάβες όπως η χαρακτηριστική πτυχή του δέρματος που ονομάζεται συνοδός αιμορροΐδα ( sentinel pile ) ενώ κεντρικά της ραγάδας σχηματίζεται η υπερτροφική θηλή.

ΑΙΤΙΟΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑ

Η ακριβής αιτιολογία της ραγάδας έχει αποτελέσει αντικείμενο εκτεταμένων συζητήσεων.

Ως γενική αρχή θεωρείτε ότι η ραγάδα είναι απότοκος της δυσκοιλιότητας και της δυσχεσίας και πιστεύετε ότι οφείλεται σε τραυματισμό του πρωκτικού βλεννογόνου εξαιτίας μιας κένωσης με σκληρά και ογκώδη κόπρανα.

Ασθενείς με χρόνιες ραγάδες έχει βρεθεί ότι έχουν αυξημένη πίεση ηρεμίας γεγονός που συνάδει με την ύπαρξη υπερτονικού έσω σφιγκτήρα.

Πιο πρόσφατες μελέτες προτείνουν την ισχαιμικής αρχής αιτιολογία της ραγάδας καθώς βρέθηκε μειωμένος αριθμός αρτηριολίων αλλά και αιματικής ροής στο οπίσθιο τμήμα του πρωκτικού σωλήνα. Η ισχαιμία λοιπόν είναι ,αν όχι το αίτιο εμφάνισης της ραγάδας, ο παράγοντας που δεν επιτρέπει την επούλωση της και οδηγεί στην χρονιότητα.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ

Ο έντονος πόνος κατά και κυρίως μετά την αφόδευση είναι το κύριο σύμπτωμα της ραγάδας. Ο πόνος συνήθως υποχωρεί μέσα σε λίγα λεπτά αλλά μπορεί να διαρκέσει αρκετές ώρες. Ο ασθενής αναφέρει ότι πάσχει από δυσκοιλιότητα , η οποία επιδεινώνεται γιατί  ο ασθενής αναστέλλει την κένωση για να αποφυγή τον πόνο. Η αιμορραγία αν και δεν είναι συχνό εύρημα, ο ασθενής την διαπιστώνει στο χαρτί της τουαλέτας.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Η κλινική εικόνα της οξείας ραγάδας είναι χαρακτηριστική. Η διάγνωση γίνεται με την απλή επισκόπηση. Στην χρόνια ραγάδα βρίσκουμε στο περιφερικό της άκρο τη συνοδό αιμορροΐδα. Η διαφορική διάγνωση της ραγάδας περιλαμβάνει την αιμορροΐδα, το περιεδρικό απόστημα, το συρίγγιο, τις φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου, τις σεξουαλικά μεταδιδόμενες νόσους, τη φυματίωση, τη λευχαιμία μια τον καρκίνο του πρωκτού.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Πολλοί ασθενείς μπορούν να αντιμετωπίσουν τις οξείες ραγάδες επιτυχώς με συντηρητικά μέσα όπως:

  • Εδρόλουτρα.
  • Αύξηση των φυτικών ινών στη διατροφή τους.
  • Ογκωτικά υπακτικά.
  • Μαλακτικά κοπράνων.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Τα τελευταία χρόνια οι προσπάθειες για τη συντηρητική αντιμετώπιση της ραγάδας κατευθύνονται στην έρευνα φαρμακευτικών παραγόντων που μπορούν να προκαλέσουν χημική σφιγκτηροτομή και χάλαση του έσω σφιγκτήρα.

  • Μονοξείδιο του αζώτου ( NO ).
  • Αναστολείς των διαύλων ασβεστίου.
  • Τοξίνη Α του Clostridium Botulinum ( Botox ) .

ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

  • Πλάγια έσω σφιγκτηροτομή. Είναι η ευρύτερα αποδεκτή μέθοδος θεραπείας της χρόνιας ραγάδας. Η επούλωση γίνεται σε 1 – 3 εβδομάδες με χαμηλά ποσοστά υποτροπής. Αποτελεί την μέθοδο εκλογής στην θεραπεία της ραγάδας. Μικρού βαθμού ακράτεια, κυρίως στα αέρια εμφανίζεται στο 15% - 35% των ασθενών.
  • Διαστολή πρωκτικού δακτυλίου ( Peter Lord ). Έχει υψηλά επίπεδα επούλωσης αλλά και ακράτειας και θα πρέπει να εγκαταλειφθεί.
  • Προωθητικοί κρημνοί. Εκτομή της ραγάδας και επικάλυψη με έναν καλά αιτούμενο κρημνό.
  • Εξάχνωση της ραγάδας με χρήση RF ή Laser.
fShare
0
Pin It