Νόσος της Γαστροοισοφαγικής Παλινδρόμησης

Η πιο συχνή πάθηση του οισοφάγου, το 75 % περίπου των ασθενών. Το κύριο αίτιο της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης είναι η ύπαρξη διαφραγματοκήλης τύπου I, κατ’ επολίσθηση. Στα μισά περίπου του περασμένου αιώνα, το 1951 για την ακρίβεια, έγινε η σύνδεση της διαφραγματοκήλης και της ΓΟΠΝ όταν ο Allison πρότεινε την καθήλωση της καρδιοοισοφαγίκης συμβολής στην περιτοναϊκή κοιλότητα, αποδίδοντας με αυτόν τον τρόπο την σημασία του κάτω οισοφαγικού σφιγκτήρα.

Το κάπνισμα, η κατανάλωση αλκοόλ, η αλλαγή των διαιτητικών συνηθειών και η χρήση των γαστρικών αντιεκκριτικών παραγόντων φαίνεται πως είναι και  αίτια της ΓΟΠΝ.

ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

Οι παράγοντες που σήμερα αναγνωρίζονται ότι συμβάλλουν στη ΓΟΠΝ είναι :

  • Μηχανική ανεπάρκεια του ΚΟΣ.
    ( Πίεση κάτω από 6 mmHg, συνολικό μήκος ΚΟΣ μικρότερο από 2 cm, ενδοκοιλιακό μήκος ΚΟΣ λιγότερο από 1 cm ).
  • Ανεπάρκειά του οισοφάγου να καθαρίζει τυχόν γαστρικό υγρό που παλινδρομεί.
    ( Μειωμένη περισταλτικότητα, βαρύτητα, μικρή παραγωγή σιέλου, καθήλωση στο διάφραγμα ).
  • Ελλιπής αποθηκευτική ικανότητα του στομάχου.
    ( Γαστρική διάταση, αυξημένη ενδογαστρική πίεση, καθυστερημένη κένωση, υπερέκκριση γαστρικού οξέος ).

 

Η φυσική πορεία της νόσου είναι η οισοφαγίτιδα η οποία χωρίζεται σε τέσσερεις βαθμούς  :

  • Βλεννογόνος ερυθρός και εύθραυστος.
  • Γραμμοειδείς διαβρώσεις και εξελκώσεις.
  • Συρρέουσες διαβρώσεις με παρουσία κοίτης κοκκιώδους ιστού.
  • Στένωση οισοφάγου.

ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ

Η ΓΟΠΝ μπορεί να είναι ασυμπτωματική. Τα κύρια συμπτώματα είναι :

  • Οπισθοστερνικό άλγος.
  • Καούρα.
  • Αναγωγές.
  • Χρόνιος βήχας.
  • Μικροεισροφήσεις.
  • Βράγχος φωνής.
  • Πνευμονία από εισρόφηση.
  • Ναυτία.
  • Έμετοι.
  • Διάβρωση οδόντων.

ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΤΗΣ ΓΟΠΝ

  • Αναπνευστικό. Χρόνιος βήχας, πνευμονία από εισρόφηση, πνευμονική ίνωση, βρογχιολίτις και βρογχόσπασμος.
  • Στένωση του οισοφάγου. Λόγω ίνωσης από υποτροπιάζοντα επεισόδια οισοφαγίτιδας.
  • Οισοφάγος Barrett. Αντικατάσταση του φυσιολογικού επιθηλίου του βλεννογόνου του οισοφάγου από εκείνο του στομάχου. Η ανάπτυξη οισοφάγου Barrett είναι αποτέλεσμα της συνεχούς εναλλαγής τραυματισμού και αποκατάστασης του βλεννογόνου του οισοφάγου. Οδηγεί στην ανάπτυξη αδενοκαρκινώματος.
  • Αλκαλική οισοφαγίτιδα. Προκαλείται από παλινδρόμηση αλκαλικού δωδεκαδακτυλικού περιεχομένου που περιέχει χολή και παγκρεατικές εκκρίσεις.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

  • Κλινική εικόνα. Οπισθοστερνικό άλγος, καούρα, ανάρροια, χρόνιος βήχας, βρόγχος φωνής, ναυτία, έμετος.
  • Ακτινολογικός έλεγχος. Ελάχιστα μπορεί να προσφέρει.
  • Ενδοσκόπηση. Διάγνωση της διαφραγματοκήλης, κατάσταση της οισοφαγίτιδας, λήψη βιοψιών.
  • 24ωρη καταγραφή του pH του οισοφάγου. Η σημαντικότερη εξέταση για την ΓΟΠΝ. Υπολογίζει ποσοτικά την έκθεση του βλεννογόνου του οισοφάγου στο όξινο γαστρικό υγρό. Το συνολικό αποτέλεσμα DeMeester Score ( όριο 14,72 ) δείχνει την έκθεση του βλεννογόνου του οισοφάγου σε ph < 4. Καθορίζει επίσης και την απόφαση για χειρουργική αποκατάσταση.
  • Μανομετρία του οισοφάγου. Πρέπει πάντα να γίνεται πριν από το χειρουργείο για αποκλεισμό παθήσεων που μειώνουν την κινητικότητα του οισοφάγου. Εκτέλεση θολοπλαστικής σε αυτούς τους ασθενείς έχει καταστροφικά αποτελέσματα.
  • Λειτουργικές εξετάσεις του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

  • Συντηρητική θεραπεία. Ανύψωση του προσκέφαλου του κρεββατιού, απώλεια βάρους, αποφυγή καφέ, σοκολάτας, μέντας, αλκοόλ και καπνίσματος καθώς και γευμάτων πριν από την κατάκλιση.
  • Φαρμακευτική αγωγή. Αντιόξινα, αναστολείς Η2 υποδοχέων, προκινητικοί παράγοντες και κυρίως οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων μπορούν να μειώσουν τα συμπτώματα. Η μακροχρόνια χρήση όμως των φαρμάκων κατηγορείται για καρκινοειδές, και ατροφική γαστρίτιδα που είναι μια προκαρκινική κατάσταση.
  • Χειρουργική αντιμετώπιση. Ενδείξεις για χειρουργική αντιμετώπιση της ΓΟΠΝ είναι η επιμονή της συμπτωματολογίας ή των επιπλοκών μετά από θεραπευτική αγωγή 12 εβδομάδων, η αποδεδειγμένη αυξημένη έκθεση του βλεννογόνου του οισοφάγου στο γαστρικό περιεχόμενο με 24ωρη pHμετρία, η παρουσία ανεπαρκούς ΚΟΣ και η επαρκής περισταλτικότητα του οισοφάγου στη μανομετρική μελέτη.

ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ

Ο βασικός στόχος της χειρουργικής είναι η αποκατάσταση της επάρκειας του ΚΟΣ μέσω της διόρθωσης των μηχανικών ιδιοτήτων του χωρίς να καταργείται η δυνατότητα της κατάποσης,

  • Θολοπλαστική κατά Nissen. Αποτελεί τη συχνότερα εκτελουμένη εγχείρηση για την θεραπεία της ΓΟΠΝ. Συνίσταται στην αναδίπλωση του θόλου του στομάχου γύρω από τον τελικό οισοφάγο σε όλη του την περίμετρο 360Ο .
  • Θολοπλαστική κατά Toupet. Θολοπλαστική κατά 270ο .
  • Θολοπλαστική κατά BelseyMark IV. Θολοπλαστική κατά 270ο σε συνδυασμό με αριστερή θωρακοτομή.
  • Θολοπλαστική κατά Dor. Θολοπλαστική κατά 180ο - 200ο .

ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΚΑΙ ΡΟΜΠΟΤΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΣΤΗ ΓΟΠΝ

Η χειρουργική είναι η οριστική λύση σε ασθενείς με ΓΟΠΝ που η συντηρητική και η φαρμακευτική αγωγή δεν έδωσε την λύση. Με την λαπαροσκοπική και την ρομποτική χειρουργική ο χειρουργός έχει στην φαρέτρα του δυο πολύ δυνατά όπλα. Λόγω της ανατομίας, ο οισοφάγος είναι ένα δύσκολα προσβάσιμο όργανο στην ανοικτή χειρουργική. Γι΄αυτό το λόγω πολλές επεμβάσεις έχουν πρόσβαση και από τον θώρακα μέσω θωρακοτομής, με πολλές επιπλοκές για τον ασθενή. Στην λαπαροσκοπική και την ρομποτική χειρουργική η πρόσβαση είναι πολύ πιο εύκολη με μεγάλα οφέλη για τον ασθενή που αποφεύγει μεγάλες τομές και μακροχρόνιες νοσηλείες.

fShare
0
Pin It