Λεπτό Έντερο

Το λεπτό έντερο βρίσκεται ανάμεσα στο στόμαχο και το παχύ έντερο. Έχει συνολικό μήκος 5 - 6 μέτρα. Αποτελείται από :

  • Δωδεκαδάκτυλο. Βρίσκεται σε συνέχεια με τον στόμαχο και έχει μήκος 25 εκατοστά. Έχει σχήμα C και περιβάλλει την κεφαλή του παγκρέατος. Εδώ εκβάλουν ο χοληδόχος και ο παγκρεατικός πόρος. Υποδιαιρείται σε 4 μοίρες.
  • Νήστιδα. Ακολουθεί το δωδεκαδάκτυλο και έχει μήκος 2 – 2,4 μέτρα.
  • Ειλεός. Ακολουθεί τη νήστιδα και καταλήγει στο παχύ έντερο. Έχει μήκος 3 – 3,6 μέτρα.

Το τοίχωμα του λεπτού εντέρου αποτελείται από 4 χιτώνες οι οποίοι από μέσα προς τα έξω είναι  :

  • Βλεννογόνος. Περιέχει τις λάγνες, το καλυπτήριο επιθήλιο, τους αδένες, το χόριο, τα λεμφοζίδια και τη βλεννογόνια μυϊκή στιβάδα.
  • Υποβλεννογόνιος χιτώνας.
  • Μυϊκός χιτώνας. Αποτελείται από την έξω επιμήκη και την έσω κυκλοτερή στιβάδα λείων μυϊκών ινών.
  • Ορογόνος.

ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

ΠΕΨΗ ΚΑΙ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗ

Η πέψη και η απορρόφηση θρεπτικών στοιχείων αποτελούν μια πολύπλοκη διαδικασία που εκτελείται στο λεπτό έντερο. Η διαδικασία της απορρόφησης πραγματοποιείται από το επιθήλιο του λεπτού εντέρου , ενεργητικά ή παθητικά.

Στο λεπτό έντερο απορροφούνται :

  • Υγρά. 8 – 9 λίτρα υγρών εισέρχονται καθημερινά στο λεπτό έντερο εκ των οποίων το 80 % απορροφάται.
  • Υδατάνθρακες.
  • Πρωτεΐνες.
  • Λίπη.
  • Ηλεκτρολύτες ( Να, Κ ).
  • Βιταμίνες ( Α, Β1, Β2, Β6, Β12, C, D, E, K,Φολικό οξύ )
  • Ιχνοστοιχεία.

ΠΕΡΙΣΤΑΛΤΙΣΜΟΣ

Ένας πολύπλοκος μηχανισμός μυϊκών συσπάσεων του λεπτού εντέρου προωθεί το περιεχόμενο περιφερικότερα. Κατά την διάρκεια της πέψης ο ρυθμός των περισταλτικών κυμάτων εξασφαλίζει κινητικότητα 1 – 2 εκατοστά/δευτερόλεπτο. Σε περίοδο νηστείας οι εντερικές συσπάσεις ταξιδεύουν κατά μήκος του λεπτού εντέρου περιοδικά ανά 75 – 90 λεπτά.

ΕΝΔΟΚΡΙΝΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Το λεπτό έντερο αναγνωρίζεται πλέον ως ο μεγαλύτερος ενδοκρινής αδένας του σώματος, τόσο λόγω του μεγάλου αριθμού ορμονοπαραγωγών κυττάρων, όσο και του μεγάλου αριθμού διαφορετικών ορμονών που παράγει.

Οι σημαντικότερες ορμόνες είναι :

  • Γαστρίνη. Διεγείρει την έκκριση γαστρικού οξέος και πεψίνης.
  • Χολοκυστοκινίνη. Διεγείρει την παγκρεατική έκκριση και τη σύσπαση της χοληδόχου κύστης, χαλαρώνει το σφιγκτήρα του Oddι και αναστέλλει την γαστρική κένωση.
  • Σεκρετίνη. Διεγείρει την παγκρεατική έκκριση τη ροή και αλκαλικότητα της χολής. Αναστέλλει την έκκριση γαστρίνης και τη γαστρική έκκριση και κινητικότητα.
  • Σωματοστατίνη. Γενικός αναστολέας της γαστρεντερικής λειτουργίας.
  • Πεπτίδιο απελευθέρωσης γαστρίνης. Γενικός διεγέρτης της γαστρεντερικής λειτουργίας.
  • Πολυπεπτίδιο αναστολέας της γαστρικής έκκρισης (GIP). Αναστέλλει την έκκριση γαστρικού οξέος και πεψίνης.
  • Μοτιλίνη. Διεγείρει την κινητικότητα του ανωτέρου γαστρεντερικού.
  • Αγγειοδραστικό εντερικό πεπτίδιο (VIP). Διεγείρει την εντερική και παγκρεατική έκκριση και αναστέλλει τη γαστρική.
  • Νευροτενσίνη. Διεγείρει την αύξηση του βλεννογόνου του λεπτού και του παχέος εντέρου.
  • Εντερογλυκαγόνο. Διεγείρει την έκκριση ινσουλίνης.
  • Πεπτίδιο ΥΥ. Αναστέλλει τη γαστρική και παγκρεατική έκκριση και τη σύσπαση της χοληδόχου κύστης.

ΕΝΤΕΡΙΚΟΣ ΦΡΑΓΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Ενώ το εντερικό επιθήλιο επιτρέπει την επαρκή απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών ταυτόχρονα οφείλει και να αποτρέπει τη είσοδο παθολογικών αντιγόνων.

Η επιθηλιακή άμυνα του εντέρου περιλαμβάνει : 

  • Ανοσοσφαιρίνες Α ( Ig A ).
  • Μουκίνες.
  • Το σχετικά αδιαπέραστο φραγμό των μεσοκυττάριων σφικτών συνάψεων για μακρομόρια και βακτήρια.
  • Εντερο-σχετιζόμενος λεμφικός ιστός ( GALT – Gut Associated Lymphoid Tissue ). Περιέχει περισσότερο από το 70 % των ανοσολογικών κυττάρων του σώματος.
fShare
0
Pin It